Baranina to rodzaj mięsa otrzymywany z ciała owiec lub baranów. Często nie przykłada się znaczenia do tego z jakiego zwierzęcia otrzymuje się mięso i do uboju bierze się stare owce i barany, które wcześniej przez kilka lat były dostarczycielami wełny i mleka. Mięso uzyskiwane z tak wyeksploatowanej zwierzyny często nie jest najwyższej jakości. Jest twarde i wydziela przykry, niemiły zapach, który niektórych konsumentów może najzwyczajniej w świecie zniechęcić do spożycia. Baranina szalenie popularna jest w krajach Azjatyckich, na terenie dawnego Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. W tamtych stepowych terenach nie trudno o hodowlę tych zwierząt, zatem ich popularność w jadłospisie jest zrozumiała. Równie chętnie jak w tamtych rejonach baranina jest spożywana na dalekiej Islandii, gdzie obok mięsa rybiego jest główną potrawą. Baranina jest jednym z głównych pokarmów odżywczych Muzułmanów, którzy podążając za wytycznymi zawartymi w Koranie nie mogą jeść wieprzowiny. Podobnie Żydzi, zmuszeni do odrzucenia wieprzowiny na mocy prawa Tory, mogą śmiało cieszyć się smakiem mięsnych potraw z barana. Istnieje jednak grupa Izraelitów, która odrzuca również i baraninę. Takie postanowienie jest zakorzenione w historii narodu żydowskiego, ponieważ uznają, że będą mogli spróbować tego mięsa dopiero po odbudowaniu świątyni w Jerozolimie.